Ankarayı geride bıraktım.. Artık Erzurumdayım.. Aslında şuan ne yazıcağımı bile bilmiyorum. Kafam öyle yorgunki.. Günlerim bi şekilde geçiyor. Şu seferberlikle geçecek haziran ayı.. Daha mayısa o kadar çok varki..

Ulan nedir bu askerlik psikollojisi diye başlıcam yazıma dikkat

Abicim olay nedir anlamadım gitti 10gün kaldı gitmemize diye herkes bi iyi bi iyi sormayın gitsin. Bi dediğim iki olmuyo sevdim valla bu işi.. Yalnız şaka maka bi yana bu psikoloji doğruymus sanırım. Hep diyodum düne kadar lan nolacak onur git. Ama acaip bi duygu sarıyo insanı. Daha yapacaklarım varmış önemsiz ama yapacaklar.. Kendimi idamını bekleyen adam gibi görüyorum bu iyi davranmaları görünce.. Herşeyden önce biraz kafamı dinlemem gerekiyordu. Artık askerde kafamımı dinlerim kafamamamı ederler bakıp görücez

uzun zamandır içimde bi duygu var. Oda belirsiz anasını satim. Ne bileyim sanki boşluktayım bütün yapıcaklarım hayatımda sanki planlıymış gibi bi acayip oldum. Ulan bu askerlik işi bana iyi gelecek gibi duruyo bakalım. Üstümdeki bu anlamsız çöküntüyü atıcam sanırım

Ha bu arada bizim mamininde askerliğine ben baktım Afyon / Emirdağ jandarma çıkmış Googledaki yorumlara bakıp msnden gönderdim çocuğa hayatını kararttım Valla abi o bu değilde canım acaip nargile istedi ben aşağı kaçıyorum. Eğer geldiğimde kafam güzel olmazsa bi iki karalarım hadi görüşürüz..

Baya bi zaman oldu be buraya yazmayalı.. İnsan yadırgıyo önceleri ama bisiklete binmek gibi bişey sanırım alıştım..

ne desem bilmiyorumki zamansız oldu aslında bazı şeyler hayatımda. Aslında olması gereken iyice monotonluktan sıkılan hayatıma bi renk olacak bu askerlik.. Ama ya işlerim ne olacak.. Onları hiç bilmiyorum çokta umrumda değil. Onca yılı yakıcam asker ocağında.. Bunaldığım o kadar çok şey varki hayatımın başı çektiği,Bu gidiş belki bazı cevapsız sorularımın cevabı olacak belkide hiçbişey.. Aslında tek korkum bu cevapları bittiğinde gene alamıyor olmam. O zman ben ne yapaırm bilmiyorum. Askeriye zerre korkutmuyor biliyomusun.. Bu boktan hayatım belki bi anlam kazanacak. Ve olurda bigün ölürsem o gözlerinde ölücem askerde değil

Ayriligin nagmesi bu duydugumuz,
Bakislarin gönlümü caydirmadan git.
Ne bir hatiran kalsin ne de bir umut,
Duruslarin gönlümü yandirmadan git.

Bütün resimlerini sök at duvardan,
Sana ait ne varsa çikart odamdan.
Kitabin arasinda söyle canindan,
Bir gül birakmistin ya soldurmadan git.

Hani bir sarki vardi mazide kalan,
Öyle içten acikli,öylesi nalan.
Gögsüme yaslanip da sevince bogan,
Yesermis tüm asklari kurutmadan git.

devamı »

Etiketler: bedirhan gokce, git